Bluetooth. Jest niczym innym jak standardem bezprzewodowego przesyłania danych na małe odległości. Polega na komunikacji i transferze danych pomiędzy urządzeniami takimi jak: telefony komórkowe, tablety, zestawy słuchawkowe, modemy itd… Jest to łączność na krótki dystans. Zasięg z reguły wynosi w przestrzeniach otwartych do 100 metrów, w miejscach zabudowanych i zamkniętych mieści się na ogół w granicach 20-40 metrów.

Historia. Zaczęło się w 1994, kiedy to firma Ericson zainteresowała się możliwością łączenia telefonów komórkowych bez użycia przewodu. Aby wprowadzić standard na ten typ łączności bezprzewodowej, Ericson wspólnie z firmami Nokia, Toshiba, Intel, IBM stworzyła Special Interest Group (SIG). Standard miał się cechować niskim poborem prądu, niewielkim zasięgiem, niskim poziomem promieniowania, no i oczywiście niewielką ceną. W ten sposób technologia Bluetooth praktycznie zastąpiła kable, które planowano usunąć szczególnie w sieciach LAN. I tak w 1999 roku SIG opublikował opasłe 1500-stronicowe tomisko opisujące pierwszą wersję technologii Bluetooth V1.0.
Działanie. Aby zbytnio się nie zagłębić w zawiłą technologie działania samej komunikacji, której szczegółowe opisanie zajęłoby wiele stron, należy to nieco uogólnić. Mianowicie sama komunikacja odbywa się za pomocą fal radiowych na różnych częstotliwościach, ustalanych w zależności od rodzaju urządzenia. Do tej pory powstało już kilka standardów komunikacji Bluetooth:
- Bluetooth 1.o – 21kb/s
- Bluetooth 1.1 – 124kb/s
- Bluetooth 1.2 – 328kb/s
- Bluetooth 2.0 – 2,1Mb/s
- Bluetooth 2.1 EDR – 3,1Mb/s
- Bluetooth 3.0 HS – 24Mb/s
- Bluetooth 3.1 HS – 5MB/s
Urządzenia muszą posiadać odbiorniki technologii bluetooth, co ze względu na wszechstronne zastosowanie stało się już standardem.


